Ride 4 Oyun İncelemesi

0
508

Ride 4, başka hiçbir şeye benzemeyen bir motosiklet deneyimidir. Yarı duman ve aynalar, yarı meşru yarışçı. Ride 4, günümüzün sıcak veya soğuk oyun endüstrisinde o kadar kolay elde edilemeyen bir başarı olan, iyi ve kötü eşit parçalar olmayı başarır.

Görsel olarak büyüleyici olan oyun, güzelce yeniden yaratılmış motosiklet modelleri, çarpıcı pist tasarımı, gerçekçi dinamik hava durumu ve pist koşulları ve aralarından seçim yapabileceğiniz sağlam bir bisiklet yelpazesiyle sizi derinliklerine çekiyor. Ancak yüzeyin altında, yaşam kalitesi sorunlarıyla dolu bir oyunu ve iyi oturmayan büyük bir zorluk eğrisini gizler.

Oyuna girişin hemen ardından 600cc’lik bir Yamaha atının koltuğuna oturuyorsunuz. Ve aslında üçünü yenmek için bir hedef süre verildi. Altın madalya süresini başardım, ancak oraya ulaşmak bir buçuk sümüklü böcek oldu. Moto GP’nin yenilikçi bir kontrol sisteminde başarılı olduğu ve yapay zekanın zorlu ama ayarlanabilir olduğu bir yer. Ride 4 bu çabada başarısız görünüyor.

Bisikletlerin tutuşu aptalca bir ip gibi. Köşelerden çıkışta bile hiç hızlanamazsınız, aksi takdirde süper geniş koşarsınız ve pozisyon kaybedersiniz. Bununla birlikte, dalgalı şeritler üzerindeki çekiş kaybını takdir ediyorum. Ve oyunun gerçek anlamda nasıl işleyeceğinin iyi bir temsili için diğer birçok durumda büyük bir gerçekçilik seviyesi var.

Ancak bisiklet kullanımı bu oyunda gerçek katil değil. İlk aşamalarda bile zorlukların sertliğidir. Ve AI rakipleri. Oyundaki rakipler size hiç yokmuşsunuz gibi davranır. Yolda olsanız da olmasanız da sürekli olarak en iyi çizgiyi almak. Bu, daha iyi yapay zekaya sahip diğer oyunlarda olmayacak birçok gereksiz çökmeye yol açar.

Pek çok kez yarışları yeniden başlatmak zorunda kaldım çünkü bir rakibin çarpması beni uçurdu. Ve zorlu kontrollerle en çok zorlanacağım ama yetişemeyecektim. Sadece çarpışmaları en aza indirmek ve aslında bir yarışı tamamlama şansına sahip olmak için erken aşamada geçip geçemeyeceğimi görmek için zorluğu mutlak en düşük ayara indirdim. Ve bu işe yarasa da, kazasız herkesi geçmek hâlâ zordu. Birkaç kez yeniden başlattıktan sonra, hepsini ilk köşeden geçtim ve sonra tozumu yediler. O aşamada pek eğlenceli bir deneyim değildi.

Neyse ki Ride 4’teki zaman denemeleri biraz daha kolay. En ufak bir çakıl macerası bile cezalarında sert olsa da. Sizi atacak en azından AI rakibi yok. Böylece parçaları yavaşça biraz daha iyi öğrenebilirsiniz. Bu, en iyi çizgiyi, ne zaman hızlanacağınızı, frenleme işaretlerini ve bu tatlı tatlı tepelere nasıl vuracağınızı bulmanızı sağlar. Bu yüzden bu olayları gerçek yarış olaylarından çok daha ilgi çekici buldum. Ancak bir oyuncu olarak beni tatmin edecek kadar değil.

Grafikler

Ride 4 kesinlikle dışarıda hemen hemen tüm rekabeti yapıyor. Bisikletler tek kelimeyle muhteşem. Tek bir cıvata, kadran veya tekerlek jantı kaçırılmadı. Renkler canlı ve canlıdır, garaj arka planları modern ve temizdir. Menülerin kurulumu gibi basit şeyler bile gerçekten iyi yapılandırılmış ve pürüzsüzdür. Çok sayıda özelleştirme seçeneği de var. Aralarından seçim yapabileceğiniz çok sayıda bisiklet var. Yamaha, Suzuki, BMW, Kawasaki, Harley Davidson. Adını sen koy, hepsi buradalar. Hepsi şaşırtıcı bir şekilde yeniden üretildi.

Binici kıyafetleri, kasklar, çıkartmalar, bisiklet renkleri. Adını sen koy, başarabilirsin. Bunun gibi simülasyon oyunları benzer diğer oyunlar Ride 4’ün ulaştığı ayrıntı düzeyiyle övünemez. Ancak oyunda derinlemesine bir karakter üreticisi bulunmamakla birlikte, bu mutlaka kötü bir şey değildir. Yüzü olmayan sprite, oyuncuların kendilerini avatarlarına yansıtmalarına izin verir.

Devreler kusursuzdur, genellikle Gran Turismo gibi grafik şaheserler için böyle bir övgüyü saklıyorum. Ancak burada Ride 4 en yüksek notları alıyor. Pist, yarış çizgisini belirten siyah lastik izleri ile oyulmuş, pürüzsüz görünüyor. Standlar net, net ve sponsor logoları ile boğulmuş. Dinamik hava durumu sistemi ve gündüz / gece döngüsü, bazı harika estetik efektlerin yanı sıra ekstra bir zorluk da ekler. Yolda pırıltılı su, asfaltların kenarında oluşan havuzlar. Işığın yansıması güneş üzerinizden aşağıya doğru inerken.

Ses

Ride 4’te ses iki şeydir. Bazı yönlerden mükemmel, diğerlerinde mülayim. Ortam gürültüsü yoktur, ancak bisiklet orijinalliğinde açıkça büyük uzunluklar alınmıştır. Boşta dönen silindirlerin nazik homurtusu, düzlüklerden aşağıya ateş ederken kükreme. Farklı egzoz susturucularının tonu. Her motosiklete özgü bir ses, iyi temsil edilir ve neredeyse mükemmel bir şekilde kopyalanır.

Ancak özgünlüğün duvara çarptığı yer burasıdır. Kilitlenmeler donuk ve sessizdir. Yapay zeka rakiplerini vurmanın hiçbir anlamı ve etkisi yoktur. Motosikletler de onlar kadar hafif. Yaptıkları tüm hızı taşıyorlar. Onları taşıyan momentuma sahip olun. Kulak parçalayan gerçek bir metal öğütme, metal gıcırtı veya gıcırtı yok. Sadece donuk bir ses ve sonra sıfırla. Geri döndün ve yarışıyorsun. Kesinlikle büyüleyici grafik gerçekçiliğin ön planına karşın, bu başarısızlık gerçekten ağrılı bir başparmak gibi göze çarpıyor.

Müzik skoru birkaç puan geri kazanır. Porject Cars 3’e benzer şekilde, oyun, kolay dinlenen menü müziğinden oluşan yerleşik bir topluluğa sahiptir. Yarışlarda gerçekten bulunmamakla birlikte, hiçbir dikkat dağıtmaya izin vermez. Biraz yumuşak olabilirim, şahsen biliyorum, muazzam hızla gitmek için iyi bir kan pompalama yolunu seviyorum. Ancak bu herkes için geçerli değil. İki ucu keskin bir kılıç, dilerseniz bir grubu diğerinin yanında olduğunuzda yabancılaştırırsınız. Orta zemini vurmak çok zor.

Bununla birlikte, menülerdeki yumuşak vuruşlar ve hafif elektronik müzik gerçekten çok çarpıcı. Bazen kendimi sadece menülerde otururken buldum çünkü iyi melodileri titretiyordum. Menüden menüye yumuşak geçiş ve seçenekler arasında gezinirken yalnızca en zayıf ortam bip sesi. Asla istilacı veya yerinde hissetmez. Buradaki tek sorunum, keşke bazı yüksek oktanlı yarış melodileri de dahil etselerdi.

Son düşünceler?

Ne olursa olsun, konu motosiklet yarışları olduğunda uzman değilim. MotoGP 20 incelememden bu kadarını anlayabilirim. Bu türdeki deneyimim, Ride 4 dahil dört oyun. İlki Road Rash. Kesinlikle yeniden başlatılması gereken 90’ların 2D arcade yarışçısı. İkinci motosiklet oyunu ve onun yerini almayı deneyen ve başaramayan düpedüz, vasattan daha az bir deneyim olan Road Rage ile karıştırılmamalıdır.

Bu yüzden bu oyunu çok sert bir şekilde yargılamak için açık ara yanlış kişiyim. Oyun benim için bile elli / elli bir bölünme. Bir süredir bu kadar muhteşem bir yarış simülatörü görmemiştim. Ancak, kötü yapay zeka ve dik öğrenme eğrisi gibi küçük hatalar, sadece eğlenmeyi benim için zorlaştırıyor. Zor bir günün sonunda, kilit altındayken bile, kendimi zaten aşina olduğum oyunlara çekilirken buldum. Ya da biraz daha kullanıcı dostu olanları bir yerden al ve oyna malikanesinde denemek.

Oyunun başarılı olduğu yerde çok güzel oluyor. Gerçeğe yakın grafikler ve eğlenceli ve eğlenceli müzik harika araçlardır. Ama günün sonunda, oyunun kaderini belirleyecek olan şey içindeki içeriktir. Ride 4’ün yeni oyuncular için olmadığını düşünüyorum. Tarzın emektarları muhtemelen ona bayılacak. Türe girmek isteyen yeni oyuncular, önce MotoGP 20’yi tavsiye ederim.

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz